| | Paroles en français | Paroles en breton |
| | | |
| | Nous Bretons de cœur, nous aimons notre vrai pays ! | Ni Breizhiz a galon, karomp hon gwir Vro ! |
| | L'Arvor est renommée à travers le monde ! | Brudet eo an Arvor dre ar Bed tro-dro ! |
| | Sans peur, au cœur de la guerre, nos ancêtres si bons | Dispont e kreiz ar brezel, hon tadoù ken mad |
| | Versèrent leur sang pour elle. | A skuilhas eviti o gwad. |
| | | |
| | Refrain | Diskañ |
| | O Bretagne, mon pays, que j'aime mon pays ; | O Breizh ! Ma Bro ! Me 'gar ma Bro ; |
| | Tant que la mer comme un mur d'elle, | Tra ma vo 'r mor 'vel mur 'n he zro, |
| | Sois libre mon pays ! | Ra vezo digabestr ma Bro ! |
| | | |
| | Bretagne, terre des vieux Saints, et terre des Bardes ; | Breizh, douar a Sent kozh, douar ar Varzhed ; |
| | Il n'est d'autres pays au monde que j'aime autant ; | N'eus Bro-all a garan kement 'barzh ar Bed ; |
| | Chaque montagne, chaque vallée est chère dans mon cœur ; | Pep menez, pep traonienn d'am c'halon 'zo ker ; |
| | En eux dorment plus d'un Breton héroïque ! | Enno 'kousk meur a Vreizhad ter ! |
| | | |
| | Les Bretons sont des gens durs et forts ; | Ar Vretoned a zo tud kalet ha kreñv ; |
| | Aucun peuple, sous les cieux n'est aussi ardent ; | N'eus pobl ken kalonek a-zindan an neñv ; |
| | Complainte triste, aux sons harmonieux s'élèvent en eux | Gwerz trist, son didius a ziwan eno ; |
| | O ! Combien tu es belle, ma patrie ! | O ! Pegen kaer ez out, ma bro ! |
| | | |
| | Si autrefois Bretagne, tu as fléchi durant les guerres, | Mard eo bet trec'het Breizh er brezelioù bras, |
| | Ta langue est restée vivante à jamais, | He yezh a zo bepred ken bev ha biskoazh, |
| | Son cœur ardent tressaille encore pour elle, | He c'halon a lamm c'hoazh 'n he c'hreiz, |
| | Tu es réveillée maintenant ma Bretagne ! Fin | Dihunet out bremañ, ma Breizh ! Diwezh...
|